Steun ons en help Nederland vooruit

dinsdag 8 augustus 2017

Terrein vd Acker: strijd tussen nieuwbouw en historie

32 woningen, 16 voor senioren en 16 voor starters, worden gebouwd op het terrein Wim v.d. Acker. De ontsluiting van dit complex zou in eerste instantie plaats vinden via het terrein van de Cassandrahof, een idiote oplossing die de raad in een BO-sessie direct blokkeerde. De Sportlaan waaraan de Cassandrahof  ligt, is door het verkeer naar het Sportpark al redelijk druk. De uitrit van de Cassandrahof ligt  al niet zo gunstig. Dat moeten wij dus niet doen. De enige logische ontsluiting van de twee hoofdblokken is via de Herculesweg, die veel rustiger is.

Bij de behandeling werden twee zaken naar voren gebracht: waarom niet meteen de panden aan de Dorpsstraat, waaronder voormalig café de Ruif, dat nu te koop staat voor 725.000 euro, en belendende panden in de ontwikkeling betrokken? En wat gebeurt er met het monumentale eierpakhuis ‘Op hoop van zegen’?

Aan de ontwikkeling van het terrein v.d. Acker wordt al langer gewerkt. Als de panden aan de Dorpsstraat in de ontwikkeling meegenomen hadden moeten worden, had dat besluit enige jaren terug moeten vallen. Niet nu op het laatste moment, slechte timing. Daarbij komt dat de panden aan de Dorpsstraat relatief weinig grond hebben voor parkeerruimte. Een van de redenen dat ook goedkope panden voor starters op het terrein gebouwd kunnen worden, is dat op begane grond geparkeerd kan worden en er geen parkeerkelder nodig is. Een parkeerkelder had de prijzen van de appartementen omhoog gejaagd, want  een enkele plaats in een kelder vergt een investering van 30 a 40.000 euro. Tel uit je verlies.

Henk van Breemen van de Oudheidkundige vereniging Landsmeer vroeg aandacht voor het pakhuis ‘Op hoop van zegen’ waarvan de gevelsteen nog net zichtbaar is tussen de klimopbladeren. Toen ik als lid van de monumentencommissie Landsmeer in 1995 een lijst van waardevolle panden van de Dorpsstraat tussen Raadhuisstraat en van Beekstraat opstelde, kreeg dit pand geen hoge notering. Maar in de jaren daarna zijn het Hoge Huis en het houten pand van Dr. Melcherts op de rijksmonumentenlijst geplaatst en in de Van beekstraat een eierpakhuis, dat echt het mooiste eierpakhuis van Landsmeer is. Nu meer panden veilig gesteld zijn, is het een goede zaak naar de andere te kijken. Henk van Breemen stelde dat het pakhuis ‘Op hoop van zegen’  extra het beschermen waard is, omdat daar de eierveiling Landsmeer gehouden is. De monumentencommissie die in verband met de huidige bouwplannen naar het pakhuis gekeken heeft, heeft in zijn ogen dit aspect gemist. Zoals dat vaker gebeurt raakte de afgelopen dagen de zaak in een stroomversnelling. Er is gebleken dat de eierveiling nooit in het pakhuis ‘Op hoop van zegen’ heeft plaats gevonden, maar in het pakhuis met plat dak dat zich onmiddellijk daarachter bevindt. Van dit pakhuis is maar een klein stukje over omdat het grootste deel gesloopt is bij de bouw van de fabriekshal van Wim v.d. Acker. Om dit te staven citeer ik uit een email van Simon Goede, kleinzoon van S.S. Goede van het Hoge Huis aan Wilma van Acker. “Het draait om een eierveiling van mijn grootvader S.S. Goede. Ik wil niet dat er een historische fout wordt gemaakt dat er een gebouw in stand zou worden gehouden dat nooit gebruikt is als eierveiling. Dat is te bizar voor woorden.”

Het gaat dus om een eierpakhuis tout court. Wat moet er mee gebeuren?; 1) moet alleen de gevelsteen bewaard worden, of 2) moet de gevel aan de Dorpsstraat verstevigd en gerestaureerd worden, of 3) moet het eierpakhuis verplaatst worden naar een andere locatie. Het laatste is niet ondenkbaar want er heeft zich al iemand aangeboden die het pakhuis op zijn terrein wil herbouwen en exploiteren.

Mogelijkheid 1 is een minimale oplossing die praktisch niets kost. Mogelijkheid 2 is ingewikkelder. Door de gevel lopen verschillende scheuren. Het is onduidelijk of dit door de ingegroeide klimop komt of dat de klimop juist een samenbindende functie voor de gevel heeft. Bij verplaatsing gaat veel van het oorspronkelijke karakter verloren. In wezen gaat het dan om een reconstructie van een oorspronkelijke vorm met een ander soort steen. Om exploitatie mogelijk te maken worden dan meestal nogal wat ramen aangebracht in een tot nu toe vrijwel  gesloten gevel. Maar het laatste woord hierover is nog niet gesproken, evenmin  over het terrein van Wim v.d. Acker. De tekeningen van de appartementen moeten aangepast worden nu de toegang verlegd is. Dat vergt tijd.

Wordt vervolgd.

Nico Boerma